Een onthaal met een verhaal

Dilbeek barst van het vrijetijdsaanbod: van jeugdactiviteiten tot seniorenwerking, van kunst, cultuur en sport tot toerisme en erfgoed. Voor al je vragen hierover kan je vanaf nu terecht in het vrijetijdsonthaal in cultuurcentrum Westrand. Het wordt dé plek waar je snel de juiste informatie vindt: over evenementen, het podiumaanbod van Westrand, de bibliotheekcollectie, toeristische tips, ondersteuning voor verenigingen en organisatoren én zoveel meer.  

In samenwerking met Dilbeekse firma’s werkten we aan een uniek onthaalmeubel dat niet alleen functioneel is, maar ook een echte blikvanger.

We spraken met Isa Van Cutsem, architect bij Ark Architecten die het ontwerp bedachten, Yannick Desmet, schrijnwerker en zaakvoerder van YD Binnenhuis, verantwoordelijk voor de houten afwerking, en Wim De Keyser, lasser en oprichter van WDK, die de stalen structuur tot leven bracht. Samen vertellen ze over de visie achter het ontwerp, de technische uitdagingen en de trots om mee te werken aan een project in hun eigen gemeente.

Hoe is het ontwerp voor het nieuwe onthaal ontstaan?

Isa Van Cutsem (Ark Architecten): We vertrokken vanuit de visie van Alfons Hoppenbrouwers, de oorspronkelijke architect van Westrand. Hij was een pionier, gek op kleur en geometrie, en droomde ervan gebouwen tot leven te brengen met ritme, kleur en dynamiek. Jammer genoeg zijn veel van zijn kleurrijke ideeën nooit uitgevoerd. Door zijn principes opnieuw te lezen en te vertalen, kregen we de kans om met het ontwerp van het onthaal opnieuw kleur en leven toe te voegen aan het gebouw.

Hoe zie je die visie terug in het ontwerp?

Isa: Het onthaal is verplaatst naar een meer zichtbare plek en ontworpen als een open, uitnodigende balie. Het ronde meubel in gebeitst hout en zwart staal vormt het hart van de ruimte. Het omarmende ontwerp zorgt voor een warme ontvangst. Boven het meubel hangt een stalen structuur met gekleurde akoestische stoffen. Die zorgen niet alleen voor een betere akoestiek, maar brengen ook kleur en sfeer – een knipoog naar Hoppenbrouwers’ liefde voor kunst en muziek.

Wat maakt dit onthaalmeubel zo bijzonder?

Isa: Het onthaal gaat verder dan louter een meubel: het activeert de volledige inkomzone. Naast de balie en ticketmeubel hebben we ook nagedacht over de omgeving. De inkom krijgt een make-over met herstelde betonnen zitbanken, rustplekken met koffie en water, en een overzichtelijke plaats voor folders en affiches. Zo wordt het een plek waar mensen elkaar ontmoeten, niet alleen passeren.

Yannick Desmet (schrijnwerker): Het is geen standaard meubel, maar eerder een kunstwerk. Niets is recht, alles is gebogen. De vorm, de kleuren die verwijzen naar een schilderij, de combinatie van materialen… Het is complex en daardoor extra boeiend.

Wim De Keyser (lasser): Absoluut. De locatie – pal in de inkom – maakt het een echte eyecatcher. En het ontwerp zelf is allesbehalve alledaags, wat het voor ons een uitdaging én een plezier maakt.

Welke materialen zijn gebruikt en waarom?

Wim: De structuur is volledig in staal, gekozen door de architect. Staal biedt de sterkte en flexibiliteit die nodig zijn voor dit ontwerp. Alles wordt gepoederlakt voor een strak eindresultaat.

Yannick: Voor de afwerking kozen we berken multiplex, gebeitst in kleur, gecombineerd met stof in tinten zoals rood en blauw. Robuust en sterk, maar toch verfijnd.

 
Er is duidelijk veel aandacht voor detail.

Isa: Absoluut. Elk element heeft een functie én draagt bij aan de beleving. De zwevende structuur integreert verlichting en signalisatie, zodat alles netjes samenkomt. Door vanaf het begin na te denken over rondingen, verhoudingen, materiaalkeuze en integratie van technieken, ontstaat een onthaalmeubel dat zowel praktisch als esthetisch coherent en uitnodigend is.

Wim: Ik besteed enorm veel aandacht aan detailafwerking. Dat kost tijd, maar het is mijn trots – ook al merkt niet iedereen het op.

 
Wat waren de grootste uitdagingen?

Isa: De grootste uitdaging was het ontwerpen binnen de unieke context van het brutalistisch erfgoed van Alfons Hoppenbrouwers. Het vinden van een balans tussen een functioneel onthaal en het volledig in waarde laten van de bestaande architectuur vormde een bijzonder boeiende uitdaging.

Wim: De vele krommingen, het werken met ronde buizen en het integreren van bekabeling en verlichting in de structuur.

Yannick: Alles is gebogen, zowel de stalen structuur als de kasten. Daarnaast moest de verankering in het plafond zo onzichtbaar mogelijk gebeuren. Het is echt geen alledaags project.

 
Wat betekent het om aan een project in Dilbeek te werken?

Isa: Werken aan een project in onze eigen gemeente geeft een extra laag betekenis. Westrand vervult een belangrijke culturele en maatschappelijke functie en is een plek waar mensen dagelijks samenkomen. Het is bijzonder om mee te werken aan een project met grote publieke meerwaarde, dat een actieve rol speelt in het dagelijkse leven van de gemeente.

Wim: Als je je jeugd in en rond Westrand hebt beleefd, is het bijzonder om nu je stempel te mogen drukken op dit imposante gebouw.

Yannick: Voor mij voelt het als een eer. Dit meubel is niet zomaar een onthaal, het is een uithangbord voor ons vakmanschap en een verlengde van onze passie.

 
Waar kijken jullie het meest naar uit?

Isa: Om te zien hoe bezoekers de ruimte gebruiken en zich welkom voelen.

Wim: Dat zoveel mensen er dagelijks langs lopen en het gebruiken. De volgende keer dat ik naar een voorstelling kom, zal ik met trots naar dit meubel kijken.

Yannick: Dat alle details samenkomen tot één geheel. Dat bezoekers onder de indruk zijn van de knowhow en het denkwerk dat erin zit. Het is een bewijs van vakmanschap – en een trots voor Dilbeek.