Interview Otto-Jan Ham

De Week van de Belgische muziek heeft altijd leuke verrassingen in petto. Elke dag is er een interview te horen op de lokale radiozender RadioRand met een Belgische artiest en zij kiezen hun favoriete Belgische classic.  Vandaag: Otto-Jan Ham. We kennen hem uiteraard van zijn radio-carrière, zijn televisiewerk (De Campus Cup, Amai zeg wauw!, De Ideale Wereld, Hotel Romantiek, Viva la feta en zoveel meer) maar hij speelt ook in zijn eigen band Hairbaby die ontstond tijdens de lockdown in 2021. Sinds zijn 15de is Otto-Jan al bezig met een vier-sporen tape recorder in de hoop om ooit door te breken maar hij heeft nog nooit op het Westrandpodium gestaan. Misschien ook wel een droom.

Interview: Marc Huylebroeck van Radio Rand
Foto: Koen Bauters

Als er iemand is die veel weet over Belgische muziek, dan ben jij het wel? 

Otto-Jan: “Dat valt wel mee. Ik heb nog een tijdje op Studio Brussel een programma gepresenteerd en dat heette Brussel Vlaams en dat ging echt over de Belgische muziek. Ik heb dat altijd met veel plezier gedaan, ik heb er dus wel een beetje verstand van, ik zal het zo zeggen.”

Studio Brussel is uiteraard alternatieve muziek, je gaat daar niet bijvoorbeeld een Willy Sommers draaien of zo? 

“Dat heb ik op Studio Brussel nooit of toch niet vaak gedraaid. Ik herinner mij dat ik ooit Jo Vally heb uitgenodigd op mijn nachtprogramma. StudioBrussel zit meer in de gitaarsfeer of de dancesfeer want daar is Belgische muziek zeker ook bekend voor."

De genres zijn heel beeld in België, rock, punt, dance, heb jij een voorkeur?

"Ik ben opgegroeid (in Dilbeek en Ternat) met elektrische gitaren en dat heb ik altijd heel fijn gevonden. Mijn voorkeur gaat altijd daar een beetje heen. Maar ik snuffel ook wel eens graag over de grenzen heen, ik vind het ook wel tof om andere dingen te ontdekken. Als het gaat om elektronische muziek, daar hebben we een heel sterke traditie in. Als we het hebben over, noem maar op: Front 242, de Belgische newbeat, daar kan je niet omheen als je het over de Belgische muziek hebt."

Volg jij de actuele popmuziek?

“Absoluut, ik vind dat belangrijk, ik speel zelf nog muziek, ge komt vaak op en achter een podium te staan. Ik heb het altijd plezant gevonden om te volgen wat mensen doen en om nieuwe dingen te ontdekken. Ik vind het onvoorstelbaar hoe hoog het niveau is van de lokale muziekscène. Het is altijd wat zonde dat het niet altijd de plek krijgt die het verdient. Er zijn zoveel verschillende bands. Het is niet makkelijk om een plekje te vinden maar ik vind dat er heel veel goeie hedendaagse bands zijn.”

Zijn wij Belgen niet chauvinist genoeg, in Frankrijk hoor je de hele dag Franse muziek op de radio. Zijn wij Belgen niet wat ingehouden? 

“Dat zou wel heel eens kunnen kloppen. Het is een cliché maar het klopt wel een beetje. Ik heb het gevoel dat Belgische muzikanten zich liever voor doen dan Britse of Amerikaanse muzikanten. Dat is veel minder in  Nederland of Duitsland. Het is zoeken naar jouw eigen identiteit, dat levert vaak interessante dingen op. Al een paar jaar geleden, een band als Bazart, een Nederlandstalig en heel Vlaams product maar met eigen geluid, dat vond ik een interessante ontwikkeling. Het klopt wel Vlamingen zijn van nature heel bescheiden, het is een mooie eigenschap maar soms een beetje jammer."

Is het daardoor ook moeilijk om als Belgische band door te breken in het buitenland, laat staan in Amerika?

"Op elke straathoek staat daar wel een fantastische band te spelen, zij zijn heus niet aan het wachten op Belgische muziek. Een band als Bazart heeft niets te zoeken over de landsgrenzen, van zodra er een andere taal wordt gesproken, is dat erg moeilijk. Frans of Spaans, daar kan je internationaal nog potten mee breken maar met Nederlands is dat heel erg moeilijk. Ge moet al iets heel bijzonders doen, zoals Soulwax, Deus of Vive la fete of Soulsister dat gedaan heeft waardoor je echt dat internationaal succes krijgt. Maar daarvoor moet je al heel uitzonderlijke muziek maken, vrees ik."

Er zijn van die trucjes dat Vlamingen en Nederlanders gaan samenwerken zodat de plaat in beide landen wordt uitgebracht. 

"Ik weet niet wat ik daarvan vind. Ik heb het romantische idee dat dit ontstaat uit een soort vriendschap of liefde voor een nummer. Maar de realiteit is heel opportunistisch en pragmatisch om ook in Nederland door te breken, we zetten die mensen samen die toevallig op hetzelfde label zitten, dat is iets te doorzichtig voor mij."

Dat zijn de trukken van de Marketeers tegenwoordig. 

"Ge moet het ze niet leren."

De vraag van deze week is uiteraard wat jouw favoriet Belgisch nummer is? 

"Er zijn er echt heel erg veel en dat verandert ook vaak. Dat is altijd een beetje een dagkoers, jouw favoriete nummers of favoriete platen. Het is een beetje een cliché maar ik ben opgegroeid in de jaren 90 en dus heeft dEUS altijd een belangrijke rol gespeeld en als ik  een nummer als Instant street hoor, dan denk ik dit is echt van een zeldzame klasse. Dat is een nummer dat ik echt verschrikkelijk goed vind, nog altijd."

Bedankt voor het babbeltje en veel succes met al wat je nog gaat doen. 

Ook voor jullie veel succes daar.